مالزی

مالزی  MALAYSIA

 

نام رسمی: فدراسیون مالزی (شامل 13 استان و 3 منطقه فدرال)

پایتخت: کوالالامپور ( منطقه فدرال؛ بزرگترین شهر با جمعیت 7 میلیون نفر)

پایتخت اداری: پوتراجایا (منطقه فدرال)

زبان رسمی: مالایی

زبان دوم: انگلیسی

اقوام: مالایی (54%) – چینی (25%) – هندی (7.5%)

نوع دولت: مشروطه سلطنتی – فدرال

نخست وزیر: نجیب تون رزاق

استقلال از بریتانیا: 31 آگوست 1957

جمعیت: در حدود 29 میلیون نفر

واحد پول: رینگیت MYR

دامنه اینترنتی: my.

ساعت: GMT+8

پیش شماره تلفن: 0060

کشور مالزیدر جنوب شرقى آسیا واقع شده و از دو قسمت کاملاً مجزا تشکیل مى‌شود از لحاظ جغرافیائى میان ۱تا ۷درجه عرض شمالى و ۱۰۰تا ۱۱۹درجه طول شرقى قرار دارد.    

از اولین ساکنان مالزىبه عنوان اورنگ اصلی نام برده مى‌شود که عمدتاً در شبه‌جزیره ساکن بوده‌اند و بعضاً تاکنون نیز شیوه زندگى خود را حفظ کرده‌اند. سابقه" حضور آنها در مالزىاحتمالاً به پنج هزار سال قبل باز مى‌گردد.آثار سنگى به دست آمده در لنگونگ در پراک و نیز در غار نباه در سارواک این موضوع را به خوبى تأئید مى‌کند.
مالزىداراى یک اقتصاد نسبتاً باز (آزاد) و بازارگرا است که از زمان استقلال این کشور در سال ۱۹۵۷رشد مداوم و تنوع فزاینده‌اى را نشان مى‌دهد. طى دهه گذشته، اقتصاد این کشور با عملکردى قوى در بخش‌هاى سرمایه‌گذارى خارجى و درصد در تولید ناخالص داخلى پیشرفت چشمگیرى داشته است

اطلاعات عمومی مالزی
کشور مالزیدر تاریخ 21 آگوست سال 1957 میلادی اعلام استقلال نمود و از سلطه انگلستان خارج شد کشور مالزیبا داشتن جنگل‌‌های متراکم گرمسیری، کوه‌‌ها و خطوط ساحلی تمیز، منطقۀ مناسبی برای گذر خطوط بازرگانی بزرگ به‌وجود آورده است. این امر باعث ارتباط فرهنگ‌‌ها، نژاد‌‌ها و ادیان مختلف در این کشور شده است. در زمان‌‌های گذشته، فرهنگ هندی و هندویسم این کشور را احاطه کرده بود. بعد‌ها، با ورود مسلمانان عرب و تجار هندی به این کشور، بسیاری از مالزیا‌یی‌هایمحلی به دین اسلام گرویدند. اما چینی‌ها و هند‌یان بومی، به دین خود پایبند ماندند.کاتولیک‌های پرتقالی و پروتستان‌های هلندی مهاجر نتوانستند تأثیر بسزایی بر این کشور بگذارند. در دوران حکومت انگلستان بر این کشور از سال‌های ۱۸۲۶تا ۱۹۵۷میسیونرهای بسیاری به مالزیرفتند. بیمارستان‌ها و مدارس (خصوصاً مدارس میسیونری) بسیاری در این کشور تأسیس شد. البته در همان ایام، رهبران اجتماعی مالزی- سلطان‌ها- با دولت انگلیس معاهده‌ای تحت عنوان عهدنامۀ پانگ‌کورPangkor بستند که بر طبق شرایط آن، جهت ازدیاد معاملات ارزی بازرگانی و مداخلۀ دولت انگلیس در این امور این کشور، میسیونرها اجازۀ بشارت نداشتند. همچنین بعد از استقلال کشور مالزیدر سال ۱۹۵۷، قانونی در اساسنامۀ اعتلافی به‌تصویب رسید که بر طبق آن هیچ مذهبی به غیر از اسلام اجازۀ موعظه یا سخنرانی به‌صورت آشکار در میان مردم مالزی‌را ندارد. در بسیاری از استان‌ها تخلف از این قانون، مجازات سنگینی را شامل می‌شود. در نتیجۀ این قانون، اکثریت ایمانداران کشور مالزیرا چینی‌ها و هندیان و قبایل غیر مالزیایی تشکیل می ‌دهند

اقوام و نژادها و روابط آنها
مالزى غربى
موقعیت مالزىبه‌عنوان یکى از گذرگاه‌هاى اصلى و مهم در آب‌هاى جنوب‌شرقى آسیا باعث شده است تا اقوام و نژادهاى مختلف از نقاط دیگر آسیا در این کشور جمع شوند. امروز به‌طور کلى چهار گروه مختلف اورنگ اصلی(Oramgasli)، مالایو، چینى و هندوى پاکستانى در مالزى زندگى مى‌کنندتقسیم مى‌شود..
گروه اورنگ اصلى کوچکترین گروه است و به لحاظ قومى به گروه‌هاى جاکیون (Jakun)، سمانگ (Semang) و سنویى (Senoi)  این گروه‌ها اساساً پیرو مذاهب سنتى هستند ولى بخشى از آنها نیز اسلام آورده‌اند. قوم مالایو که هم در شبه‌جزیره و هم در جزیره زندگى مى‌کنند بیش از نیمى از جمعیت مالزى را تشکیل مى‌دهند و به لحاظ سیاسى مهمترین گروه کشور هستند. آنها زبان و فرهنگ مشترک دارند و قوی به اسلام پایبند هستند. بنابراین اسلام ویژگى مهمى است که نژاد مالایو را از اقوام دیگر متمایز مى‌سازد.
چینى‌ها حدود یک سوم جمعیت شبه‌جزیره را تشکیل مى‌دهند و گروه همگونى هستند که از استان‌هاى جنوبى چین به
مالزىمهاجرت کرده‌اند، ولى نسبت به مالایو‌ها از نظر زبان و مذهب کمتر همگن مى‌باشند. مهمترین گروه‌هاى فرهنگى و زبانى چینى‌هاى مالزىبه قرار زیر است:
- گروه هوک‌کین که از استان فوکین مهاجرت کرده‌اند.
- گروه کانتونى‌ها که از منطقه کانتون استان کوانگ‌تونگ مهاجرت کرده‌اند.
- گروه تى‌چیو که از استان کواگ‌تونگ مهاجرت کرده‌اند.
- گروه هایناس که از جزایرى به همین نام مهاجرت نموده‌اند.
- گروه کوانگ‌لى که از استانى به همین نام مهاجرت کرده‌اند.
- گروه هوک‌چیو که از استان فوکین مهاجرت کرده‌اند.
گروه‌هاى هندى و پاکستانى و تامیلى که از شبه‌قاره هند به
مالزىمهاجرت کرده‌اند حدود ۱۰درصد از جمعیت مالزى غربى را تشکیل مى‌دهند. علاوه بر این، گروه‌هاى کوچکى از اروپائى‌ها، آمریکائى‌ها، استرالیائى‌ها و عرب‌ها نیز در مالزىزندگى مى‌کنند

مالزى شرقى

جمعیت مالزىشرقىاز نظر قومى به مراتب از مالزى غربى متنوع‌تر است. براین اساس، دولت این کشور سعى کرده است تا آنها را در هفت گروه قومى در ساراواک و هفت گروه در صباح سامان‌دهى کند، در حالى که ۲۵گروه قومى در ساراواک و صباح، صرف‌نظر از بسیارى از قبایل کوچک زندگى مى‌کنند. گروه قومى عمده ساراواک چینى‌ها هستند که یک سوم جمعیت را تشکیل مى‌دهند. چینى‌هاى ساراواک از استان‌هاى جنوبى چین مهاجرت کرده‌اند، بنابراین ریشه منطقه‌اى مشترکى با چینى‌هاى شبه‌جزیره داشته، ولى تفاوت اندکى در گویش خود دارند. گروه‌هاى هاکا و فوچو روى هم رفته جمعیت چینى‌هاى ساراواک را تشکیل مى‌دهند.
گروه اپیان مهم‌ترین و بزرگ‌ترین گروه قومى ساراواک است. اصل و نصب آنها معلوم نیست، ولى به زبانى که در واقع زبان قبل از اسلام مالایوى سوماترا است، تکلم مى‌کنند. غالب آنها به‌صورت اشتراکى زندگى مى‌کنند و در اراضى مرتفع به کشت و زرع مشغول هستند. آنها فرهنگ ویژه‌اى دارند که مذهب نقش مهمی در آن ایفاء مى‌کند و بر هر فعالیتی تأثیر مى‌گذارد.
مالایوهاى ساراواک گروه ناهمگنى هستند که در میان آنها مهاجرانى از
مالزى غربى وجود دارد. این قوم با وجود ناهمگنی، فرهنگ و زبان مشترکى دارند و به دین اسلام معتقد هستند.
گروه قومى لنددایاک (Land Dayak) در اراضى تپه‌اى کشور زندگى مى‌کنند و به پنج زبان مختلف تکلم مى‌نمایند که با یکدیگر رابطه گویشى دارند و غالباً پیرو ادیان سنتى هستند. گروه دیگر قومى مالزى شرقى ملانااو(Melanau) هستند که به لحاظ قومى از مالایوهاى ساراواک متفاوت مى‌باشند. گروه‌هاى دیگر ایالت ساراواک عبارت‌اند از: کنیاه، کایان، کدایان، موروت، کلابیت، بیسایا و مونان.
ایالت صباح نیز گروه‌هاى قومى مختلفى دارد. از یک میلیون نفر جمعیت این ایالت تقریباً
۴/۱درصد آنها از قوم کدایان، ۱۸درصد چینی، ۱۱درصد باجائو، ۵درصد موروت و ۲۰درصد ترکیبى از نژادهاى مالایو برونئی، که ایان اورانگ سانگی، بیسایا، مولو، تردونگ و سینوراتیو هستند. بقیه جمعیت را اروپائى‌ها، اندونزى‌ها، فیلیپینى‌ها، هندى‌ها و پاکستانى‌ها تشکیل مى‌دهند.

سابقه تاریخی مالزی
ساکنان اولیه احتمالاً گروههائى بودهاند که از چین و تبت به سمت جنوب شرقى آسیا و شبه جزیره مالایا مهاجرت نمودهاند. این افراد از نژاد زرد و یا چینى مغولى بودند و در سرزمین جدید نیز مدتها مانند سرزمین قبلى خود به حالت ابتدائى و قبیلهاى زندگى مىکردند.
سابقه تاریخى     
حاصلخیزى زمین و طبیعت مناسب بدون شک عوامل مهمى بودهاند تا مالزىیکى از اولین سکونتگاههاى بشر باشد. آثار سنگى به دست آمده در لنگونگ در پراک و نیز در غار نباه در سارواک این موضوع را به خوبى تأئید مىکند. از اولین ساکنان مالزىبه عنوان اورنگ اصلی نام برده مىشود که عمدتاً در شبه جزیره ساکن بودهاند و بعضاً تاکنون نیز شیوه زندگى خود را حفظ کردهاند. سابقه" حضور آنها در مالزىاحتمالاً به پنج هزار سال قبل باز مىگردد. ساکنان اولیه احتمالاً گروههائى بوده اند که از چین و تبت به سمت جنوب شرقى آسیا و شبه جزیره مالایا مهاجرت نموده اند. این افراد از نژاد زرد و یا چینى مغولى بودند و در سرزمین جدید نیز مدتها مانند سرزمین قبلى خود به حالت ابتدائى و قبیلهاى زندگى مىکردند. مردم مالایو به تدریج در جزایر وابستگى نزدیکى با مالایوهاى سوماترا داشته و براى قرنها تنگه مالاکا خط جداکنندهاى میان دو ملت نبود. مالایولى به همراه اورنگ اصلی مردم بومى مالزىامروز را تشکیل مىدهند و مجموعاً از آنها به عنوان بومیپوترا به معنى پسران زمین یا پسران خاک نام برده مىشود. علیرغم اختلافات ظاهرى میان گروههاى مختلف بومیپوترا آنها از ویژگىهاى مشخصى برخوردار هستند.
تأثیرات هندو - بودائى     
در اوایل قرن اول میلادى با ایجاد تماسهاى مداوم تجارى با دنیاى ماوراء جنوبشرقى آسیا بویژه چین و شبه قاره هند، دوران تازهاى براى ساکنان مالزى شروع مىشود. البته تماس با چین بسیار قبل از آن آغاز شده بود، با این حال هندوئیسم و بودیسم (فرهنگ هند) تأثیر در زبان ادیبان و آداب اجتماعى نمودار شد. در طول این دوران که تجارت میان شرق و غرب شتاب قابل ملاحظه اى گرفته بود اولین واحدهاى سیاسى در شبه جزیره برونئو پدیدار شد.

ورود اسلام     
دوران هندو - بودائى تاریخ مالزىبا نفوذ اسلام در منطقه کمکم به اتمام رسید. اسلام در ابتدا توسط تجار هندى و عرب به منطقه آورده شد و به تدریج توسعه یافت. در سال ۱۴۰۲در ایالت مالاکا یک حکومت سلطنتى نشکیل گردید و به زودى نفوذ زیادى پیدا کرد. بنیانگزار این سلطنت بعدها به دین اسلام گروید و نام خود را مگات اسکندرشاه گذاشت و دین اسلام را در قلمرو خود ترویج نمود. جانشین اسکندرشاه به نام مظفرشاه با کمک مسلمانان پس از فرونشاندن اغتشاشاتى که پیش آمده بود توانست تمام شبه جزیره مالایا و قسمتى از سوماترا را تسخیر کند و یک کشور کاملاً مهم از لحاظ تجارى و فرهنگى و کشاورزى در بین کشورهاى هند و چین بهوجود آورد. این دوره از تاریخ مالزىبه عصر طلائى مالایا مشهور است. با سقوط مالاکا، سلطان برونئى وظیفه گسترش اسلام را در منطقه به عهده گرفت.

آیا قبل از آمدن به مالزی باید روادید بگیرم؟
 
گردشگران بیشتر کشورها که به مالزی می آیند نیازی به دریافت روادید ندارند و در زمان ورود به فرودگاه یا هر نقطه ی ورودی دیگر، مهر اداره ی مهاجرت را دریافت می کنند. به طور کلی، گردشگران کشورهای غربی بدون داشتن روادید می توانند از یک تا سه ماه در مالزی بمانند. اعتبار گذرنامه ها باید 6 ماه یا بیشتر باشد. اجازه ورود گردشگران ایرانی در زمان ورود صادر می شود و می توانند 14 روز در مالزی بمانند.
 
برای پوشش پاها چه چیزی را توصیه می کنید؟
 
برای سفر در مناطق داخلی که مستلزم پیاده روی زیاد از طریق جنگل های بارانی اولیه یا زمین های ناهموار است، استفاده از کفش های راحت مخصوص راهپیمایی یا پیاده روی که قابل استفاده در عبور از جریانهای آبی جنگلی یا مسیرهای گل آلود باشد، توصیه می شود. برای سفرهای کوتاه تر که به پیاده روی طولانی نیاز ندارند، یک جفت کفش کتانی(Sneakers) خوب مناسب خواهد بود. یک جفت دمپایی لا انگشتی، دمپایی معمولی، یا تواس(Tevas) هم باید داشته باشید.
 
توجه: معمولاً پیدا کردن کفش در اندازه های بزرگ در ساراواک و صباح دشوار است. اگر می خواهید به گردش در اولو آی، نانگا سومپا و لوبوک کاسای(Lubok Kasai) بروید، علاوه بر کفش پیاده روی / راه پیمایی خوب برای استفاده در مسیرهای جنگلی، یک جفت صندل ضد آب برای پوشیدن در داخل قایق طویل(Longboat)، به همراه داشته باشید. مثلاً وقتی که به دیدن آبشار می روید، یا برای پیک نیک در کنار رود توقف می کنید، مجبورید چندین بار از قایق پیاده و سوار شوید و پای افزار شما خیس خواهد شد. اگر صندل ضد آب (با گیره ی خوب) بپوشید نیاز نخواهید داشت که کفش خود را عوض کنید یا با پای برهنه در رودخانه یا روی ساحل سنگ ریزه ای راه بروید.
 
چه لباس هایی را باید با خودم بیاورم؟
 
روزهای استوایی گم و مرطوب اند و ما پیراهن های کتانی و راحت را توصیه می کنیم. پوشاک غیر رسمی در بسیاری از اماکن شهر قابل قبول است؛ در سفر به مناطق داخلی استفاده از شلوارک و تی شرت می تواند مناسب تر باشد. در بیشتر سفرها لباس شنا به همراه داشته باشید، چون فرصت رهایی از گرمای استوایی با شنا کردن در رودخانه ای یا در عمق آبشاری پیش خواهد آمد. اما لطفاً به یاد داشته باشید که به فرهنگ محلی احترام بگذارید. پوشاک بارانی سبک از ضروریات است، چون همیشه با بارش باران مواجه خواهید شد. در سفر به خانه های طویل حوله ی نازک و کلاه آفتابی را (برای محافظت از خورشید استوایی) فراموش نکنید. شب ها یک سارونگ راحتی بر تن کنید. این اقلام را می توانید در محل به آسانی و با قیمت ارزان بخرید. در شب ها پوشیدن پیراهن آستین بلند نازک یا سبک و شلوار بلند شما را در برابر پشه ها محافظت خواهد کرد. اگر از کوه کینابالو بالا می روید، به لباس گرم نیاز خواهید داشت (جلیقة پشمی، جوراب ضخیم، کلاه کوچک چسبان / کلاه پشمی و غیره).
 
چه تجهیزاتی را توصیه می کنید؟
 
اگر می خواهید از قله های مولو یا از کوه کینابالو بالا بروید، یک جفت دستکش باغبانی سبک برای قدرت چنگ زنی محکمتر و محافظت در برابر سطوح خشن و برنده، به همراه داشته باشید. برای راه پیمایی طولانی در جنگل که مستلزم اقامت شبانه در پناهگاه های جنگلی باشد، به همراه داشتن کیسه خواب سبک ضروری خواهد بود. داشتن چراغ قوه ی دستی یا، حتی بهتر از آن، چراغ پیشانی همیشه مفید خواهد بود (فراموش نکنید که لامپ و باتری اضافه بیاورید) و اگر قصد رفتن به غارنوردی دارید وجود آن از ضروریات خواهد بود. همانند سفرهای دیگر، لازم است که کوله پشتی کوچک و بطری آب هم داشته باشید. برای خشک نگه داشتن لباس ها و دوربین ها در صورت بارش باران، کیسه های پلاستیکی به همراه بیاورید. همچنین استفاده از کیسه های خشک برای خشک نگه داشتن دوربین ها، مخصوصاً اگر سفر شما شامل قایق سواری هم باشد، فایده ی بسیاری خواهد داشت.
 
آیا در بازدید از خانه های طویل هدایایی را برای مردم آن جا با خودم بیاورم؟
 
خیر، توصیه می کنیم که در خانه های طویل به مردم هدیه ندهید. بطور سنتی گردشگران به ساکنان خانه های طویل هدیه نمی دهند.
 
آیا تورهای گردشگری به خانه های طویل اولو ای و نانگا سومپا برای کودکان مناسب است؟
 
روشن است که هر چه کودکان شما بزرگتر باشند از سفر بیشتر بهره مند خواهند شد. سفر به نانگا سومپا شامل قایق سواری با قایق طویل به مدت 1.5 ساعت است. جلیقه نجات برای کودکان ضروری است، اما اگر طفل شیرخوار یا کودک نوپا دارید، برای اطمینان کامل از اندازه بودن جلیقه توصیه می کنیم که خودتان جلیقه نجات با سایز مناسب تهیه کنید و بیاورید.
 
آیا اماکن گردشگری و تورها برای کودکان تخفیف می دهند؟
 
بله. در بسیاری از تورها برای کودکانی که همراه والدین خود می آیند تخفیف در نظر گرفته می شود. میزان تخفیف ها بستگی به نوع تور دارد. بطور مثال:
 
تخفیف های زیر به اکثر تورهای ساراواک تعلق می گیرد:
 
کودکان 5 ساله و پایین تر-رایگان
 
کودکان 6 تا 11 ساله-50 درصد تخفیف از نرخ بزرگسال
 
تخفیف های زیر به سفرهای روزانه در سانداکان تعلق می گیرد:
 
کودکان دو ساله و پایین تر-رایگان
 
کودکان 2 تا 4 ساله-50 درصد تخفیف از نرخ بزرگسال
 
کودکان 5 تا 11 ساله-20 درصد تخفیف از نرخ بزرگسال
 
توجه: برای کودکان 12 ساله و بالاتر تمام بها دریافت می شود. تخفیف های بالا فقط به تورها تعلق می گیرد و به نرخ هتل ها، سایر امکانات، یا تور های شبانه (مثل تورهای رودخانه ی کیناباتانگان(Kinabatangan River)، سوکائو(Sukau) و آبای(Abai) تعلق نمی گیرد.
 
آیا می توانم در مالزی خودرو کرایه کرده و رانندگی کنم؟
 
بله، می توانید خودرو کرایه کنید. گواهینامه ی رانندگی بین المللی یا گواهینامه ی معتبر صادره از کشور خودتان برای رانندگی در مالزی مورد نیاز خواهد بود.
 
چه کارهایی بطور معمول در مالزی مجاز یا غیرمجاز شناخته می شوند؟
 
مالزی عموماً مکانی آرام و آزاد است. اما ما هم آداب و رسوم خودمان را داریم و گردشگران باید سعی کنند این ها را رعایت کنند. برخی از آداب و رسوم مالزی به شرح زیر هستند:
 
دست دادن برای مردان و زنان عموماً قابل قبول است، اما برخی خانم های مسلمان ممکن است در آشنایی با آقایان صرفاً به تکان دادن سر و لبخند زدن اکتفا کنند. و اقدام به دست دادن فقط باید توسط خانمها صورت پذیرد. خوشامد گویی سنتی یا سلام، شبیه به دست دادن با دو دست اما بدون گرفتن دست است. مردان دو دست خود را جلومی آورند و به ملایمت دستان جلو آمده ی دوست خود را لمس می کنند و سپس دستان را روی سینه می گذارند، به معنی اینکه "از صمیم قلب به شما خوشامد می گویم". بازدید کننده می بایست متقابلاً سلام بدهد.
 
رسم ادب این است که قبل از رفتن به خانه ی کسی به او تلفن بزنید.
 
برای ورود به خانه ی مالزیایی حتماً باید کفش ها را درآورید.
 
عموماً به مهمانان نوشیدنی تعارف می شود. پذیرفتن آن رسم ادب است.
 
در غذا خوردن و همچنین برای دادن یا گرفتن اشیاء همیشه باید از دست راست استفاده کنید.
 
با انگشت نشانه ی دست راست نباید به مکان، شئ، یا کسی اشاره کنید. به جای آن ترجیح داده می شود که با انگشت شصت، ضمن جمع کردن چهار انگشت دیگر، اشاره کنید.
 
برای ورود به عبادتگاه ها مثل مساجد و معابد، کفش ها را باید درآورید. در برخی از مساجد به بازدید کنندگان خانم، ردای زنانه و روسری داده می شود. عکسبرداری در عبادتگاه ها معمولاً مجاز است، اما قبل از آن حتماً اجازه بگیرید.
 
 به سلامتی هم نوشیدن در مالزی شیوه ی معمول نیست. جمعیت بزرگ مسلمان این کشور نوشیدنی الکلی نمی نوشند.
 
چقدر انعام بدهم؟
 
هنوز در این قسمت از دنیا انعام دادن به فرهنگی قوی تبدیل نشده است. بیشتر هتل ها و رستوران ها برای سرویس های خود 10 درصد هزینه در صورت حساب ها در نظر می گیرند. اگر می خواهید مبلغ کمی اضافه بدهید، خوب است، اما این کار همیشه ضروری نیست. مهمانان معمولاً مبلغی کوچک برای خانه داری و پیشخدمت هتل در زمان تسویه باقی می گذارند.
 
راهنمای شما هم اگر کارش را به خوبی انجام داده باشد، قدردان پاداش کوچک شما خواهد بود.
 
توجه: اطلاعات ارائه شده در این جا فقط به عنوان اطلاعات زمینه ای داده می شود. این اطلاعات نباید جایگزین توصیه های تخصصی پزشکی شوند.

**هتل رادیوس *4 **Radius

**هتل داینستی *4 **Dynasty

**هتل گرندسیزن *4 **Grand season

**هتل فلامینگو *4 **Flamingo

**هتل می تاور *تاپ4 **May tower

**هتل فروما *4 **Furama

**هتل رویال بینتانگ*تاپ4 **Royale bintang

**هتل سوکاسا *4 **Numad sucasa

**هتل سان وی پوترا *تاپ4 **Sunway Putra

**هتل لانسون پالاس *تاپ4 **Lanson place

**هتل سری پسفیک *5 **Seri Pacific

**هتل ایستانا *5 **Istana

**هتل دبل تری بای هیلتون *5 **Double tree by Hilton

**هتل اینترکنتینانتال *5تاپ **InterContinental

**هتل رویال چولان*5تاپ **Royale Chulan

**هتل کرون پلازا *5تاپ **Crown Plaza

**هتل پرینس *5 تاپ**Prince

**هتل شرایتون *5 تاپ **Sheraton

**هتل گرندملنیوم *5 تاپ **Grand millennium